अन उद्याची भेट पुन्हा....

/



ठरवले होते कि चला
आज आठवणीच्या गावा जावे
अन उद्याची भेट पुन्हा
आजच्या जगण्यात ल्यावे ...

सापडतील तिथे तुला
तुझा पहिला वहिला मित्र
झोपाळ्याचा दोरखंड आणि
आट्यापाट्याचे छत्र

थोडे पुढे गेलास कि
शाळा असेलच उघडी
मास्तरांच्या टेबलावरली
लपवशील तू पुन्हा छडी

पटांगणात आल्यावर
आठवेल सकाळचा पाढा
सूर्य नमस्कार आणि
गार वाहणारा तो ओढा

लिंबाखाली बस जरा
तात्या , बुधाजी दिसतील
तुझ्या नव्या अवताराला
कुणब्याच्या पोरी हसतील ...

आडाजवळ ये आता
तो पूर्वीसारखा खोल नसेल
मोट त्याची कधीच काढलेली
अन नुसतीच फिरती रहाट दिसेल ...

मारुतीकड आलास तर
जरा आठव पैलवानकीचे धडे
अन हनम्या मुलाम्याला हरिवलास
तेव्हा खाल्लेले खव्याचे पेढे

माळाकडं फिर आता
उस उभा असल तसाच तवा
नारुश्याची कमळी पहिल्यांदा
थंडीत बिलगली होती जवा

दुपार टळून जाईल
आता घराकडे फिर
जोश्याच्या घरात चा घे
अन मोमिनच्या घरात खा खीर ..

सांज सरून गावकरी
जेव्हा घराकडे येतील
छुन छुन पैंजणाने मग
जीव शिवा परततील ..

दिसलं चांदण मुलखाच
अन चांदण्याबी भारी
अरं गाव सोडून शहरामंदी
नसते जीवन वारी ......

:- सुजित ( धवल ध्रुव )